Ekonomi biliminin, medya sektörüyle olan ilişkisi özellikle teknolojik gelişmelerin ışığında olmuştur. Gerçekleşen sanayi devrimi öncesinde büyük öncelikli olarak sosyolojik bir boyutta ele alınan medya, 1970’ lerde yaşanan petrol krizi ve devamında tüm dünyaya yayılan ekonomik kriz, krizden çıkış olarak iletişim teknolojisine yatırım yapması, medyanın günümüz işletme koşullarına taşınması aşamasında ilk basamaktır.
İletişim teknolojileri açısından atılan ilk büyük adım matbaanın bulunması olmuştur. Basım teknolojisinin gelişimi, yazılı basının yani gazetelerin ulusal ve uluslararası alanda önem kazanmasına yol açmıştır.
1876 yılında Graham Bell’in telefonu bulmasıyla sözlü iletişim yeniden önem kazanmıştır. 1920 yılında, ABD’de gerçek anlamda ilk radyo yayınlarının başlamasıyla sözlü iletişim kitleler arasında yaygınlık kazanmıştır. Radyonun bulunuşu, gazeteleri bir dönem sarsmışsa da, yazılı ve sözlü basın birbirinden bağımsız ama birbirini bütünler bir biçimde varlıklarını sürdürmüşlerdir. Uzun yıllar boyunca kitle iletişim tekelini elinde bulunduran radyo, İngiltere’de BBC tarafından gerçekleştirilen ilk televizyon yayınıyla birlikte belli oranda önemini yitirmiştir (1936) . Hem görsel, hem işitsel olması dolayısıyla televizyon, daha çok izleyici kitlesini kendisine çekmeyi başarmıştır. Televizyona gösterilen ilgi doğrultusunda gerçekleşen teknolojik gelişmeler çerçevesinde dünyanın bir ucundaki bir olay uydular aracılığıyla canlı olarak ekranlardan evlere konuk olmaya başlamıştır.
Medyadaki bu yüksek tırmanış ve olumlu gelişmeler, ekonomistlerin dikkatini çekerek artık medyanın da ekonomi bilim dalının araştırma kapsamına girmesini sağlamıştır.
Medya ekonomisi, tüketicilerinin ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla üretim yapan ve kamusal özelliğiyle, bu türden işletmeler gibi tüm ekonomik faaliyetlerinin izlendiği bir ekonomik koldur.
